تمرین های پایان بخش سوم

1- مولاليته يک محلول 5/0 M ساکاروز را تعيين کنيد در صورتي که جرم حجمي اين محلول برابر  gml-1 1/0638  باشد. (جرم مولي ساکاروز برابر 40/342 g.mol-1  مي باشد)

 پاسخ   0/5601   mol . kg -1

 

 

2- اگر  ، Nacl g5  درH2O g۲۵    حل شده باشد و جرم حجمي محلول برابر     gml -1 ۱/۱۲ باشد، مولاريته محلول را حساب کنيد.

NaCL = ۵۸/۴۴   g ml -1

 پاسخ  ۳/۲   mol . L -1

 

 

3- براي تهيه 2/5 ليتر محلول پتاسيم پرمنگنات M 0/12 چند گرم KMno4  لازم است ؟

(جرم مولي KMno4 برابر   158g.mol -1 مي باشد)

 پاسخ  ۴۷/۴  g

 

 

4- چند مول Ag+  را در  ml ۲۵  محلول  AgNO3، M 0/75 وجود دارد؟

 پاسخ   ۰۱۹/0 Mol

 

 

5- محلول آهن ( ۳) نيترات با مولاريته 65/0   M و محلول آمونيوم کربنات با مولاريته 5/1 M در اختيار است.

الف ) معادله يوني واکنش انجام شده را بنويسيد.

 

ب ) اگر 200 ml از هر يک دو محلول را در يک ظرف با هم ترکيب کنيم چند گرم رسوب از نظر تئوري بدست مي آيد؟

 

ج ) مولاريته يون واکنش دهنده ي اضافي چقدر است؟

1) 2 Fe +3 (ag) + 3 Co3 -2 (ag) ® Fe 2 (co3) 3 (s)

2) 19 g

3) 0/263 M

 

 

6- محلولي شامل g۱ اتانول (C2H2OH) در 100g  آب است . حجم اين محلول ۱۰۱ ml  مي باشد. مولاريته ، درصد حجمي و مولاريته محلول را تعيين کنيد.

جرم مولي اتانول =  07/46 g.ml-1

پاسخ 215/0 M   و   % 0/99 و  0/217 m

 

 

7- کداميک از دو حلال آب يا کربن تتراکلريد را براي انحلال و ترکيبهاي زير انتخاب مي کنيد؟

الف ) CS2

ب) CH3 _ (CH2)10 _ CH2 OH

ج) C6 H6

د) CH3 _ C _  OH

 

 

8- انرژي حاصل از آب پوشي CSI را محاسبه کنيد در صورتي که ΔH  انحلال برابر 33KJ.mol باشد و انرژي شبکه بلوري  604kj.mol باشد.

 

 

9- توضيح دهيد چرا بيشتر جامدها در دماي بالاتر بهتر در آب حل مي شوند؟

صابون و پاک کننده هاي غيرصابوني

صابون و نقش امولسيون کنندگي آن

چرک لباس و پوست بدن بيشتر از جنس چربي است. اما چربي با آب پاک نمي شود چون در آب نامحلول است. از صابون به عنوان يک امولسيون کننده که امولسيون پايداري از چرک در آب تشکيل مي دهد، استفاده مي شود. مولکول صابون داراي دو قسمت است يک قسمت ناقطبي و يک سر قطبي . به همين دليل صابون هم در آب حل مي شود و هم چربي را از پارچه يا پوست جدا مي کند و به اين ترتيب چرک را پاک مي کند.

 

                    

پاک کننده هاي غيرصابوني

در اين پاک کننده ها به جاي گروه کربوکسيل (-CO2   - ) صابون گروههاي ديگري از جمله گروه سولفانات ( SO3-   - ) به کار رفته است و حسن آن در اين است که در آبهاي سخت هم به خوبي کف مي کند.

 

پاک کردن لکه هاي لباس در خشک شويي ها

در خشک شويي ها براي از بين بردن لکه هاي روغن و چربي از حلالي به نام تتراکلرو اتن  استفاده مي شود. اشتعال ناپذيري ، فرار بودن و امکان استفاده ي دوباره از ويژگي اين حلال است. در اين عمل ابتدا لکه شل مي شود سپس با فشار زياد برداشته مي شود.

 

محلول ، کلوييد و سوسپانسيون و خواص کلویید ها

محلول  يک مخلوط همگن است که ذره هاي حل شونده آن بسيار ريز هستند و وقتي نور از آنها عبور مي کند، پخش نور محسوس نيست (مثل نمک در آب )

 

سوسپانسيون : يک مخلوط ناهمگن است که ذره هاي تشکيل دهنده آن پس از مدتي ته نشين مي شوند. اندازه ي اين ذرات بزرگتر از اندازه ي ذره هاي موجود در محلول و کلوييد است . سوسپانسيون ها پايدار نيستند. (مثل خاک در آب)

 

کلوييد يک مخلوط است با ذراتي که اندازه ي آنها بزرگتر تر از اندازه ي ذرات در محلول است. کلوييدها نور را پخش مي کنند. ذره ها در کلوييد به صورت معلق و پراکنده هستند. کلوييدها حداقل از دو فاز تشکيل شده اند يکي فاز پراکنده شونده و ديگري فاز پراکنده کننده (مثل نشاسته در آب)

 

 

خواص کلوييدها

۱) اثر تنيدال : اگر پرتوي نور از درون مخلوط کلوييد بگذرد بوسيله ذره هاي تشکيل دهنده آن پخش مي شود. اين پديده را اثر تنيدال ناميده اند.

 

 به ترتيب از چپ به راست: کلوييد پودر طلا، محلول کلريد طلا، سوسپانسيون سولفات آهن و کلريد طلا 


            

 

۲) حرکت براوني : ذره هاي کلوييدي هنگامي که به هم مي رسند، در برخورد با هم تغيير سير مي دهند. به اين حرکت دايمي و نامنظم ذره هاي کلوييدي حرکت براوني مي گويند.

 

۳) بارالکتريکي ذره هاي کلوييدي: ذره هاي کلوييدي در سطح خود داراي نوعي بار الکتريکي هستند. پايداري کلوييدها را به اين بار الکتريکي نسبت مي دهند.

 

۴ ) لخته شدن : لخته شدن ناشي از قرار گرفتن ذره هاي باردار الکتروليت در بين ذره هاي کلوييدي و کاهش دافعه بين آنهاست. کاهش اين دافعه در نهايت به گرد هم آيي ذره هاي کلوييدي و انعقاد آنها مي انجامد.

 

خواص کوليگاتيو محلول ها

خواصي هستند که به تعداد ذره هاي حل شونده ي موجود در محلول (نه به نوع ذره ها ) بستگي دارد مثل فشار بخار ، نقطه جوش و نقطه انجماد

 

 

فشار بخار

به فشار ناشي از حضور مولکولهاي بخار در بالاي مايع ، فشار بخار مايع گفته مي شود. سرعت تبخير هر مايع به تعداد مولکولهاي مايع موجود در سطح بستگي دارد. وقتي ماده غير فراري در حلال مايع حل مي شود، معمولاً در سطح مايع برخي ذره هاي حل شونده  جاي ذره هاي حلال را مي گيرد و از اين رو سرعت تبخير را کاهش مي دهد.

 

 

مقايسه دماي جوش و دماي انجماد حلال خالص و محلول

جوشيدن زماني رخ مي دهد که فشار بخار مايع با فشار هواي روي سطح مايع (فشار محيط) برابر شود. وقتي ماده ي غير فرار مثل شکر را در حلال را مي گيرد و از اين رو سرعت تبخير را کاهش مي دهد.

 

 

مقايسه دماي جوش و دماي انجماد حلال خالص و محلول

جوشيدن زماني رخ مي دهد که فشار بخار مايع با فشار هواي روي سطح مايع (فشار محيط ) برابر شود. وقتي ماده ي غير فرار مثل شکر را در حلال مايع مثل آب حل مي کنيم معمولاً تمام مولکولهاي واقع در سطح مايع از نوع حلال نيستند . بلکه برخي از مولکولهاي حل شونده جاي مولکولهاي حلال را مي گيرند و باعث کاهش فشار بخار مي شوند. در نتيجه براي اينکه فشار بخار محلول با محيط يکي شود بايد مولکول ها از زير به سطح آورده شوند و براي اين کار به انرژي نياز است پس دماي جوش محلول نسبت به حلال خالص زيادتر است .

 

انحلال يک ماده ي حل شدني در حلال مايع همچنين بر نقطه ي انجماد محلول هم تاثير مي گذارد و نقطه ي انجماد را کاهش مي دهد.

ميزان افزايش نقطه جوش و کاهش نقطه انجماد بستگي به تعداد ذره هاي حل شده دارد نه نوع آنها.